I am A Doctor !!!

دیروز ... بله دیروز بنده رفتم بالا و خیلی شیک و مجلسی از پایان نامه ی گهربارم که کلی براش زحمت کشیدم و عرق جبین ریختم دفاع کردم و با حداکثر نمره فارغ التحصیل شدم. حالا اگه خدا بخواد و خودم همت کنم که مقاله اش کنم خیلی خیلی خوب میشه. سوگند نامه ی پزشکی و یه پذیرایی حسابی از استادام و مهمونای دفاعم. تجربه ی جالبی بود.

و ... هنوزم قاطی کردم ... یه چیزایی با شنیدن سری بحثای تاریخی مهدی طائب و بعدش صحبتای فاطمیه ی 93 رائفی پور توم عوض شده. دلم میخواد که بتونم آدم خوبی باشم. میشه؟ دلم میخواد این دعای عهد و فرجی که میخونم واقعی باشه و راهم باطل نباشه. خاکستری رو فهمیدم وجود نداره. یا با امام زمانی یا با معاویه ...

میخوام طرحم رو یه جای خیلی دور و محروم بگذرونم. روز اولی که وارد پزشکی شدم حتی از دوران دبیرستان همش ادعا داشتم که پزشکا باید به مناطق محروم کشورشون خدمت کنن و من آنم که اگه پزشک شم همین کارو میکنم و چنین و چنان .... ولی وقتی زمان میگذره و هفت سال پایین بالا می بینی کشیک 30 ساعته میدی و همه جوره از زمین و زمان از پرستار و خدمات و استاد و وزیر بهداشت و مردم بسیار حق شناس میخوری ... انگیزه ای واست نمی مونه ... الان درک میکنم کسایی رو میگن چرا درد سر به خودم بدم ؟ منکه همه ی زندگی و جوونیم داره به سختی و شب نخوابی و درس خوندن و رنج میگذره چرا سخت ترش کنم ؟ لااقل یکم هم وقت بذارم واسه خانواده خودم . اما الان .... نمیخوام اینطوری باشم . درسته توان کشیک شب دادن اونم 15 روز 24 ساعته در ماه رو ندارم و نمیتونم اما ... توکلم به خداست . همه میگن سخته و نمیتونی ... اما توکلم به خداست .... برام دعا کنید